Un giovane autista di autobus ha dato a tutti i passeggeri una lezione di vita: ciò che ha fatto è semplicemente ammirevole

Erano altri tempi allora, e ancora dziś pamiętam ten dzień jakby wydarzył się wczoraj.
Miałem wówczas okazję być świadkiem pięknego gestu młodego, dwudziestopięcioletniego kierowcy autobusu z Florencji, o imieniu Matteo Bianchi. Tego dnia, na jednym z przystanków, wsiadła starsza pani, około osiemdziesięciu lat, o imieniu Giulia Rossi. Siedziałem z tyłu autobusu i obserwowałem bieg wydarzeń. Signora Giulia drżącą ręką wyjęła z chusteczki kilka monet: oczywiście, trzymała tam swoje drobne oszczędności. Starannie odliczyła odpowiednią kwotę za bilet i poprosiła kierowcę, aby zatrzymał się na następnym przystanku, tuż przy małej drogerii.
Gdy dotarliśmy na miejsce, jak zawsze, Matteo zatrzymał pojazd. Starsza pani podała mu pieniądze i z ciepłem w głosie powiedziała:
Dziękuję, figliolo.
Ale Matteo odmówił przyjęcia monety. Uśmiechnął się tylko, sięgnął po portafoglio i powiedział, że wróci za kilka minut. Wyszedł szybko z autobusu i pobiegł do pobliskiego sklepu. Po krótkiej chwili wrócił, niosąc cztery litry mleka, śmietanę, świeży chleb, makaron i kawałek mięsa wszystkie zapakowane starannie w papierową torbę. Wręczył je pani Giulii. Wyraźnie zawstydzona kobieta stanowczo odmówiła przyjęcia darów, mówiąc:
Nie trzeba, caro, moja emerytura wystarcza na chleb i parę innych rzeczy.
Ale Matteo nie dał za wygraną:
Jeżeli tego nie przyjmiesz, zostawię wszystko tutaj i wyrzucę, così non servirà nikomu.
Signora Giulia rozpłakała się ze wzruszenia, dziękowała mu i życzyła mu szczęścia na wszystkich ścieżkach życia. Matteo wrócił do kierownicy, a autobus ruszył w dalszą drogę.
Wtedy jedna z pasażerek w średnim wieku, siedząca niedaleko, zwróciła się do niego z wyrzutem:
Czy warto było wydawać własne euro i zatrzymywać wszystkich przez takie rzeczy?
W tym momencie Matteo zatrzymał autobus, otworzył drzwi i powiedział zimno do kobiety:
Z powodu ludzi takich jak pani, starsi myślą, że młodzi są źle wychowani bo nie nauczyliście swoich dzieci niczego poza hipokryzją i chciwością!
Kobieta wysiadła spłoniona rumieńcem, czerwona jak pomidor! Bravissimo, Matteo! Gdyby wszyscy młodzi mieli tyle serca, świat byłby innym miejscem!